شوالیه آواز ایرا از فعالیت‌های خیرخواهانه می‌گوید: کار خیر باید تبدیل به کاری فراملی و عمومی شود

شوالیه آواز ایرا از فعالیت‌های خیرخواهانه می‌گوید: کار خیر باید تبدیل به کاری فراملی و عمومی شود

شوالیه آواز ایرا از فعالیت‌های خیرخواهانه می‌گوید: کار خیر باید تبدیل به کاری فراملی و عمومی شود

1397-07-18

از جمله فعالیت‌های شهرام ناظری که بسیار مورد تحسین قرار گرفته است تخصیص همه درآمد یک سال فعالیتش به آسیب‌دیدگان پیرانشهر، شین‌آباد، جزامی‌ها و بیماران بی‌بضاعت سرطانی است که با این کار مبلغی بالغ بر چندصد میلیون تومان را برای امور خیریه قرار داد. شهرام ناظری معتقد است که هر هنرمندی نسبت به جامعه و جایی که در آن زندگی می‌کند مسوولیت دارد و باید اهمیت قائل شود. او اعتقاد دارد که حساسیت ایران عقیده دارد که نگاه و عملکرد درباره کار خیر باید تبدیل به یک موضوع فراملی و عمومی شود تا تاثیرش را به‌خوبی در جامعه مشاهده کنیم. در ادامه گفت‌وگوی شهرام ناظری را خواهید خواند.

 

 

*به‌عنوان یک هنرمند بارها فعالیت‌های خیرخواهانه و داوطلبانه‌ای انجام داده‌اید و کمک‌های بسیاری را به هموطنان زیادی در سایر نقاط کشور ارائه کرده‌اید، تا چه حد معتقد به انجام کار خیر هستید و آیا دغدغه خاصی نسبت به جامعه و وضعیتی که بر آن حاکم است دارید؟

شما زمانی که محبوب می‌شوید و نگاه‌های زیادی را معطوف به خود می‌بینید قطعا باید نسبت به افراد دیگر جامعه فعال‌تر پویاتر و تاثیرگذارتر عمل کنید. نباید از کار خیر به‌عنوان یک اهرم برای انجام کارهای دیگر استفاده کنید. کاری که بسیاری از دوستان متاسفانه آن را انجام می‌دهند. اعتماد مردم را باید هنرمندان به خوبی جواب دهند. البته من به‌عنوان یک کرد اهمیت زیادی برای زادگاهم قائل هستم. من قوم خودم را به خوبی می‌شناسم و می‌دانم که در طول تاریخ چه مشکلاتی را پشت سر گذاشته‌اند و متحمل شده‌اند. از این‌رو به‌عنوان یک فردی که داوطلب است و هیچ چشم‌داشتی به مسائل دیگر ندارد می‌خواهم سرزمین مادری و پدریم را بسازم، البته تا جایی که می‌توانم و امکانش را دارم. کمک‌هایی که تا این زمان ارائه دادم را خیلی محدود و کم می‌دانم و معتقدم به‌هیچ‌عنوان پاسخ‌گوی خسارات و رنج‌هایی که هموطنانم متحمل شده‌اند نبوده است. من هم مایلم یک داوطلب باشم و به صورت خودجوش فعالیت‌های خیرخواهانه انجام دهم زیرا احساس خوبی بعد از انجام این کارها دارم. فعالیت‌های خیرخواهانه کاملا حسی و شخصی است.

 

*آیا آشنایی با خیریه خاصی دارید و فعالیت‌های سازمان‌های خیریه را دنبال می‌کنید و عموما در این فعالیت‌ها مشارکت دارید؟

قطعا هر فردی در این جامعه به‌عنوان یک انسان مسئولیت‌هایی را دارد که باید به آن‌ها عمل کند. انجام کار خیر هم یکی از مهم‌ترین وظایفی است که هر انسانی باید به آن توجه ویژه داشته باشد. در کردستان که حضور داشتم بسیاری از دوستان بودند که به ما در اجرا و انجام کار خیر کمک می‌کردند. خانواده‌هایی در آن‌جا بودند که به شدت نیاز به کمک داشتند و فکر می‌کردم که چرا با وجود این اندازه از منابع در کشور کسانی هستند که به کوچک‌ترین نیازهای روزمره محتاج هستند. البته به‌خوبی می‌دانم و می‌بینم که دوستان زیادی در موسسه‌های خیریه فعالیت می‌کنند و داوطلبانه به افراد نیازمند کمک می‌کنند. به شخصه با بچه‌های هلال احمر ارتباط داشتم و درک می‌کنم که چه زحمتی می‌کشند و تا چه حد می‌توانند مفید باشند. عمدتا در جاده‌ها و زمانی که به مسافرت می‌روم می‌بینم این جوانان بدون هیچ چشم‌داشتی فعالیت می‌کنند و از جان و مال خود برای آسایش دیگران مایه می‌گذرانند.

 

*به‌عنوان یک هنرمند چه رویه‌ای را مناسب می‌دانید تا یک جامعه برای انجام کار خیر از آن تبعیت کند و این اقدام را برای خود اجباری بداند؟

به‌هرحال هر جامعه‌ای نیاز به افرادی دارد تا آن‌ها متولی ایجاد فرهنگ مهربانی و اشاعه فرهنگ کار خیر باشند. چه بهتر که این الگو و انجام چنین کارهایی از سوی هنرمندان یک جامعه شکل گیرد. این امر قطعا می‌تواند تاثیرگذار باشد. فرهنگ داوطلبی و انجام کار خیر نیاز اصلی و دغدغه هر فردی می‌تواند باشد. یکی از دلایل پیشرفت کشورهای غربی و توسعه‌یافته توجه ویژه به همین موضوع است، این‌که افراد بدون هیچ چشم‌داشتی باتوجه به توانایی‌هایی که دارند به یکدیگر کمک می‌کنند و باعث ترقی و ایجاد شرایط مطلوب برای دیگران می‌شوند. اگر چنین فرهنگی در جامعه ما جا بیفتد قطعا شاهد پویایی و پیش‌رفت انسان‌ها در هر زمینه‌ای خواهیم بود.

 

*چرا در جامعه ما فقط در شرایط خاص یا در روزهای ویژه انجام کارهای خیر خواهانه مهم می‌داند، آیا این نگاه نباید در طول سال نمود پیدا کند و انجام شود تا تاثیر آن به تمام آحاد جامعه انتقال پیدا کند؟

متاسفانه همین‌طور است. برای مثال مردم ما فقط در شرایط خاص یا مناسبت‌های ویژه فعالیت‌های خیرخواهانه انجام می‌دهند در صورتی که انجام چنین کاری در طول سال سازنده‌تر می‌تواند باشد. البته انجام کار خیر سلیقه‌ای هم هست که نمی‌تواند این نگاه مثبت و حرفه‌ای باشد. انسان‌ها باتوجه به‌ علایقی که دارند کار خیر انجام می‌دهند. برای مثال افرادی نذر می‌کنند که فقط در ماه محرم فعالیت‌های خیرخواهانه را انجام دهند که این فعالیت‌ها در روزهای دیگر سال هم حائز اهمیت است. نگاه و انجام کار خیر باید گسترده باشد و این کار باید به یک نگاه عمومی و ملی تبدیل شود.

آوای سلامت وزارت بهداشت ادبیات سلامت ادبیات سلامت ادبیات سلامت
توسعه دهنده هوشمند