«دعوت» نوشته ساعدی نمایشنامه‌ای با نگاهی روانشناسانه

«دعوت» نوشته ساعدی نمایشنامه‌ای با نگاهی روانشناسانه

«دعوت» نوشته ساعدی نمایشنامه‌ای با نگاهی روانشناسانه

1397-09-06

همین دوم آذر سالمرگ غلام‌حسین ساعدی بود. داستان و نمایشنامه‌نویسی که خودش روانپزشک بود و به هریک از آثارش که رجوع می‌کنیم یکی از وجوه سلامت را می‌توانیم ببینیم. شاید معروف‌ترین فیلمی که از روی داستان‌های او ساخته شده «گاو» و «دایره مینا» ساخته‌های داریوش مهرجویی است. در هر دوی این فیلم‌ها مساله سلامت افراد و جامعه را می‌توانیم به‌خوبی ببینیم. اما یکی از نمایشنامه‌های کوتاه او را برای معرفی برگزیدیم.

نمایشنامه دعوت نوشته غلام‌حسین ساعدی، پریشانی و پرخاش را در خود دارد؛ دوگانه‌ای  که در تمام نمایشنامه دیده می‌شود، وضعیتی است که دختر دچار آن است. «دختر» در نمایشنامه دعوت نوشته غلام‌حسین ساعدی با این عنوان کلی؛ شخصی از اشخاص طبقه‌ی مرفه، درگیر رفتن و نرفتن به جایی است که به آن دعوت شده، یا نشده. وضعیت؛ آونگی است میان رفتن و ماندن، میان دانستن و ندانستن، میان محبت‌های آنی و پرخاش‌های آنی. دوگانه‌ایست از حسرت آسیه به دختر و تمسخری از طرف دختر به آسیه. آنچه در دعوت می‌توان یافت وضعیتی معلق است میان تمام زیبایی‌هایی در مجلسی که منتظر اوست و کلمات آخرین مکالمه‌ی او با تلفن؛ کسی منتظرش نیست.

مساله‌ی سلامت و غیاب آن را از دریچه‌های متفاوت می‌توان درون نمایشنامه‌ی دعوت مورد واکاوی قرار داد. اما به نظر می‌رسد دو دریچه بیش از هرچیزی می‌تواند در مطالعه‌ی این نمایشنامه‌ی کوتاه کارگر باشد. اول از منظر مطالعه روانشناسانه و دیگری از منظر نقد جامعه شناسانه.

 

آوای سلامت وزارت بهداشت ادبیات سلامت ادبیات سلامت ادبیات سلامت
توسعه دهنده هوشمند